Bazı sayılar vardır.
Sadece hazırlanmaz, ortaya çıkar.
Bu sayı onlardan biri.
Uzun yıllardır kedilerle yaşıyorum.
Onları tedavi ediyorum, gözlerine bakıyorum, bazen kurtarıyorum bazen kaybediyorum.
Ama her geçen yıl şunu daha net görüyorum:
Kedilerle ilgili mesele sadece sağlık meselesi değil.
Bilgi meselesi.
Vicdan meselesi.
Ve giderek daha fazla… bir gerçeklik meselesi.
Bugün artık sadece hastalıklarla değil, yanlış bilgilerle de mücadele ediyoruz.
Bir haber çıkıyor, bir başlık atılıyor, bir anda binlerce insanın zihninde korku oluşuyor.
Bu sayıda özellikle altını çizmek istediğim bir konu var:
“Kediler neden kuduz olmaz.”
Bu yazı bir iddia değil.
Bir savunma da değil.
Bu yazı, bilimsel bir gerçeğin hatırlatılmasıdır.
Kediler kuduz açısından istatistik dışı canlılardır.
Bu bir görüş değil, veridir.
Ama mesele burada bitmiyor.
Çünkü bu tür haberler sadece yanlış bilgi üretmez.
Aynı zamanda korku üretir.
Korku ise en hızlı yayılan şeydir.
Biz bu dergide korkuyu değil, bilgiyi yaymak zorundayız.
Çünkü bir toplumun hayvanlara bakışı, aslında kendine bakışıdır.
Bu sayıda bilim var.
Davranış var.
Kültür var.
Ama en önemlisi bir şey var:
Bir duruş.
Kediler bu ülkenin bir parçası.
Sokakta, evde, hayatın içinde.
Onları anlamak, korumak ve doğru anlatmak bizim sorumluluğumuz.
Bu dergi bunun için var.
Ve bu mücadele devam edecek...